ഞങ്ങള് 700 കോടി ആളുകള് ഇന്നു ഈ ഭൂമിക്ക് ഭാരമായി നിലകൊള്ളുമ്പോഴും ലോകത്തെ ആകെ സമ്പത്തിന്റെ പകുതിയില് അധികവും നിങ്ങളെ പടിയടച്ചുപിണ്ഡംവച്ച മുതലാളി വര്ഗത്തിന്റെ പുതിയ പതിപ്പായ കോര്പറേറ്റ് ഭീമന്മാരില് 300 പേര് മാത്രം കയ്യടക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു. ബാക്കി 699.997 കോടി മനുഷ്യരില് തുച്ഛം പേര് സമ്പത്സമൃദ്ധിയില് കഴിയുമ്പോഴും, പല നാടുകളിലായി എങ്ങനെ ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുമെന്നറിയാതെ ഞങ്ങളെപ്പോലെ അനേകം മനസ്സുകള് അലകടല് പോലെ പ്രക്ഷുബ്ധമായി നില്ക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെയുള്ളില് ഇന്നു ചെറു ഓളങ്ങള് ഉടലെടുത്തിരിക്കുന്നു. ഒരുപാടോളങ്ങള് ഒന്നായിച്ചേര്ന്ന് അത് ഒരുതിരയായി, പിന്നെ വലിയൊരലയായി മദ്ധ്യപൂര്വേഷ്യന്, ആഫ്രിക്കന്-അറബ് രാജ്യങ്ങളില് കാലാകാലങ്ങളായി നിലയുറപ്പിച്ചു നിന്നിരുന്ന വന്മരങ്ങളെ കടപുഴക്കിയെറിഞ്ഞു. എങ്കിലും ഇന്നു നയിക്കാന് ഞങ്ങളോടോപ്പമോ ഞങ്ങള്ക്ക് ചുറ്റുമോ നിങ്ങളെപ്പോലെ അറിവും ആത്മാര്ഥതയുള്ള ഒരു നേതാവിനെ കാണുവാന് കഴിയുന്നില്ല.
ഇന്ത്യയില് ഭരണകൂടും താങ്ങിനിര്ത്തുന്നവര് പെട്രോളിന്റെ വില കുട്ടിയുടെ കയ്യില് കാല്കുലേറ്റര് എന്നപോലെ, പൊതുജനത്തിനെ എല്ലാ ജീവിത മേഖലയിലും അമര്ത്തി കളിക്കുമ്പോള് അവിടെ ആയുധനിര്മാന രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രേരണയാല് ഇല്ലാത്ത യുദ്ധം ഉണ്ടാക്കി, കടത്താല് നാടുമുടിച്ച്, ഞങ്ങള് തൊഴില്ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥാപനങ്ങള് അടച്ചുപൂട്ടി, ഇനി എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഉഴറി നില്ക്കുന്നു. ഒരു കാലത്ത് "കമ്മ്യൂണിസം" എന്ന വാക്കേ ഞങ്ങള്ക്ക് ആരോചകമായിരുന്നു. മാര്ക്സ്, ലെനിന് നിങ്ങള് വെറും കൂലിത്തോഴിലാളികളുടെ വക്കാലത്തുകാരായിരുന്നു. എന്തിന് ഞാന് ജീവിച്ചുവളര്ന്ന കുട്ടനാട്ടില് പോലും ഞങ്ങള് കര്ഷക മുതലാളിമാര്ക്ക് നിങ്ങളുടെ ആളുകള് ഒരു തലവേദനയായിരുന്നു. അന്യായ കൂലിക്കായി വാശിപിടിച്ചിരുന്നവരെയൊന്നും ഇന്നു ഞാന് എല്ലായിടത്തും "അന്വേഷിച്ചിട്ടും കണ്ടെത്തിയില്ല." അവരൊക്കെ എവിടെപ്പോയി മറഞ്ഞു? അതോ എന്നെപ്പോലെ വൈറ്റ് കോളര് ജോലിക്കാരായി ഇന്നു തൊഴിലില്ലാതെ നില്ക്കുന്നുണ്ടാവുമോ?
ഇന്ന് ആരെ വിശ്വസിക്കും? അവരുടെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയെ ഞങ്ങള് സംശയിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള് നിങ്ങളെയോര്ത്തത്! ഒരു ജനതയെ മുഴുവന് ആവേശത്തിലാഴ്ത്തിയ ആ ചിന്താശക്തിയെ, ആത്മാര്ത്ഥമായ ആഹ്വാനങ്ങളെ! രക്തരഹിത വിപ്ലവങ്ങളെ!
എന്നിലെ വൈറ്റ് കോളര് ഈഗോ എന്നേ നിലംപൊത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നു ഞാന് സഹപ്രവര്ത്തകനെ കാണുന്നു. അയല്ക്കാരനെ പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നു. അവന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങള് എങ്ങനെ ജീവിക്കും എന്നോര്ത്ത് വേദനിക്കുന്നു. എന്നെപ്പോലെ ചിന്തിക്കുന്ന ആബാലവൃദ്ധം ജനങ്ങള് ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്തും ലോകമെമ്പാടും ഇന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളെ നയിക്കാന്, പ്രചോദനം നല്കാന് കഴിവുറ്റവര് ആരുമില്ല. അന്ന് നിങ്ങള് പാടുപെട്ടു പടുത്തുയര്ത്തിയ "പുതിയ ആകാശത്തെയും പുതിയ ഭൂമിയെയും" പുനസൃഷ്ടിക്കാന് മുന്പത്തേതിലും വളക്കൂറുള്ള മണ്ണാണ് ഇന്നുള്ളത്. ഒരുകാലത്ത് അറപ്പുകൊണ്ട് കാര്ക്കിച്ചുതുപ്പിയ ആ നാവുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാന് വിളിക്കുന്നു.
പ്രിയപ്പെട്ട മാര്ക്സ്, ലെനിന്........... ...മടങ്ങിവരൂ..............
-----------------------------------------------------------
ഇത്രയും പ്രസംഗിച്ചു നിര്ത്തി വീണ്ടും തുടങ്ങാന് ഒരു കാരണമുണ്ട്. പറഞ്ഞതത്രെയും ആത്മാര്ഥതയില്ലാത്ത ഭരണകര്ത്താക്കളെയും ദുരൂഹ ലക്ഷ്യമുള്ള നേതാക്കളെക്കുറിച്ചും കുറിച്ചാകയാല് എതെഴുതിയവന്റെ ഉള്ളിലിരുപ്പിനെപ്പറ്റിയും നിങ്ങള്ക്ക് തെല്ലു സംശയം തോന്നാം. ഉള്ളത് പറഞ്ഞാല് ഞാന് ഒരു കുട്ടിസഖാവോ, ആലവിട്ടോ വഴിതെറ്റിയോ ഓടിയ കുഞ്ഞാടോ അല്ല. പുതിയതായി രാഷ്ട്രിയ പാര്ടിയുണ്ടാക്കാന് യാതോരു ദുരുദ്ദേശവുമില്ല. പിന്നെ?.....
ഇന്നു സാധാരണക്കാരന് ഒരു തുണ്ട് ഭൂമി വാങ്ങാന് എങ്ങനെ സാധിക്കും? ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും തമ്മിലുള്ള അന്തരം എത്ര വലുതാണ്? ആവശ്യത്തിലധികം വിദ്യാഭ്യാസവും മറ്റുള്ളവനെക്കാള് പരിശ്രമവും കഴിവും ഉണ്ടായിട്ടും ഇന്നു താങ്ങള് എവിടെയെത്തിനില്ക്കുന്നു? ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയില് പൂര്ണ്ണ തൃപ്തനാണോ? ബന്ധങ്ങളും ജീവിച്ചു വളര്ന്ന ചുറ്റുപാടും മതവിശ്വാസവും അതിലേറെ ഭയവും ചിലത് ചോദിക്കാനും പ്രവര്ത്തിക്കാനും താങ്ങളെ വിലക്കുന്നില്ലേ?... എങ്കില് ഉള്ളിലുള്ളത് എഴുതിയെങ്കിലും തീര്ക്കൂ ..........കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരു കമന്റ് ആയെങ്കിലും.
